Custom Search
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ ห่วงใย แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ ห่วงใย แสดงบทความทั้งหมด

04 กันยายน 2553

เมื่อคุณเศร้า

แก้วกาแฟใบโปรด..แตกไปเสียแล้ว


เก็บไว้ก็บาดมือ...

ความรัก...จากไปเสียแล้ว

เก็บไว้ก็บาดใจ...



------------ ------------



สำหรับความรักที่ผ่านมา

ควรแยกให้ได้ว่า อะไรควรจำไว้ประทับใจ

อะไรควรจำไว้เป็นบทเรียน



------------- -------------



ค่ำคืนแห่งความเงียบเหงา

ไม่ได้ยาวนานไปกว่าคืนไหนๆ หรอก

อีกไม่นานก็เช้า ชีวิตก็วุ่นวายเหมือนเดิมแล้ว



------------ --------------



หนังสือเล่มไหนที่อ่านแล้วไม่ถูกใจ

ก็ไม่ต้องกลับไปอ่านรอบสอง

ความทรงจำที่นึกถึงแล้วเจ็บปวด

ก็อย่าไปนึกถึงมันเป็นครั้งที่สอง



------------ --------------



เมื่ออ่อนแอจนถึงที่สุด

ความเข้มแข็งจะเข้ามาแทนที่



------------ --------------



เมื่อเธออยากให้หัวใจมีความรัก

ก็ต้องยินยอมที่จะให้มันเจ็บปวด

เหมือนเด็กที่อยากจะเดิน

ก็ต้องยินยอมที่จะล้มลุกคลุกคลาน



------------ --------------



ความรู้สึกสูญเสีย ร้ายแรงเสมอ

สำหรับคนที่ไม่ยอมรับความจริง



------------- -------------



ความเจ็บปวด

ไม่ได้ต้องการเวลาเพียงไม่กี่วันในการรักษา

ปัญหาไม่ได้อยู่ที่ว่า

เธอจะเลิกเจ็บปวดเมื่อไหร่

แต่มันอยู่ที่ว่า

เธอจะใช้ชีวิตในขณะที่ยังเจ็บปวดอย่างไรต่างหาก



------------- -------------



คนที่ควรรัก...อาจไม่ใช่คนที่เธอรัก

อาจไม่ใช่คนที่รักเธอ

อาจไม่ใช่คนที่รักกันมาก่อน

อาจไม่ใช่คนที่กำลังรักอยู่

อาจไม่ใช่คนที่คิดจะรัก

แต่คนที่ควรรัก...

อาจเป็นคนที่เธอยังไม่เคยรักเลยก็ได้











--





ความดีก็เหมือนกางเกงใน ต้องมีติดตัวไว้แต่ไม่ต้องเอามาโชว์

14 กันยายน 2552

"เป็นห่วง"

เวลาที่เราได้รับรู้มาว่า…ใครคนนึงไม่สบายใจ




ความรู้สึกที่มันเกิดขึ้นมามีเพียงสิ่งเดียวเท่านั้น



“เป็นห่วง” ซึ่งมันจะเกิดขึ้นโดยที่เราไม่รู้ตัวเลย



อยู่ๆมันก็วิ่งขึ้นมา ณ วินาทีที่เราได้รู้ว่า จิตใจเค้าได้รับการกระทบกระเทือน



อยากทำอะไรก็ได้ แค่ให้เค้ารู้สึกดี



อยากทำอะไรก็ได้ แค่ให้รู้ว่าเค้ายิ้มแล้ว



อยากทำอะไรก็ได้ ที่จะสามารถแบ่งเบาส่วนนั้นออกมาได้บ้าง



อะไรก็ตามที่เพื่อนคนนี้ จะสามารถทำเพื่อเธอได้



รับรองเลยว่าจะไม่ลังเลที่จะทำ จะปฏิบัติ



- - -



ฉันยินดีจะรับฟัง เพราะอย่างน้อยการที่เธอได้ระบายให้ฉันฟัง



ฉันก็ภูมิใจที่ได้เป็นผู้รับรู้ปัญหา แต่ไม่รู้หรอกว่าจะช่วยอะไรได้มั้ย



อาจไม่มีคำปรึกษา อาจไม่มีความช่วยเหลือ



แต่สิ่งที่มีให้คือกำลังใจ และรอยยิ้ม



เพราะฉันจะเป็นที่ว่างให้เธอได้นั่งลงพักผ่อน



ก่อนที่เธอจะไปสู้กับปัญหานั้นอีกครั้ง ด้วยกำลังใจที่เข้มแข็ง



จะกุมมือเธอไว้เสมอ



...คุณเคยรู้สึกอย่างนี้ กับใครบ้างไหม ??